A hidden blog post

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Quis enim est, qui non videat haec esse in natura rerum tria? Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Ita fit ut, quanta differentia est in principiis naturalibus, tanta sit in finibus bonorum malorumque dissimilitudo. Duo Reges: constructio interrete. A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni. Quid Zeno? Quare conare, quaeso. Num igitur eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse?

Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur. Sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi. Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Possumusne ergo in vita summum bonum dicere, cum id ne in cena quidem posse videamur?

Nihil ad rem! Ne sit sane; Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. De illis, cum volemus. Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. Verum hoc idem saepe faciamus. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Quis istud, quaeso, nesciebat? Praeteritis, inquit, gaudeo.